Opis
Akwarium Miejskie w Mediolanie to niewielki secesyjny pawilon na terenie Parku Sempione, jedyny budynek, jaki pozostał po Wystawie Światowej z 1906 roku: trzecie najstarsze akwarium w Europie, z rybami i środowiskami słodkowodnymi i morskimi.
Już fasada zasługuje na chwilę uwagi: kwiatowe majoliki Richard-Ginori, płaskorzeźby o wodnej tematyce, a pośrodku posąg Neptuna nad fontanną w kształcie głowy hipopotama.
W środku trasa podąża za wodą od górskiego potoku aż do morza, przez dwadzieścia dwa zbiorniki: pstrągi i lipienie z alpejskich rzek, jezioro Como, karpie i szczupaki z niziny, jesiotry i węgorze z ujścia rzeki. Potem morze, z konikami morskimi, meduzami, ośmiornicą i rafą koralową Morza Czerwonego.
Za akwarium zapłacił książę Giuseppe Crivelli Serbelloni, a zaprojektował je Sebastiano Locati. Bomby z sierpnia 1943 roku poważnie je uszkodziły: otwarto je ponownie dopiero dwadzieścia lat później, w 1963 roku, a renowacja ukończona na stulecie przywróciła mu pierwotny wygląd.
Już fasada zasługuje na chwilę uwagi: kwiatowe majoliki Richard-Ginori, płaskorzeźby o wodnej tematyce, a pośrodku posąg Neptuna nad fontanną w kształcie głowy hipopotama.
W środku trasa podąża za wodą od górskiego potoku aż do morza, przez dwadzieścia dwa zbiorniki: pstrągi i lipienie z alpejskich rzek, jezioro Como, karpie i szczupaki z niziny, jesiotry i węgorze z ujścia rzeki. Potem morze, z konikami morskimi, meduzami, ośmiornicą i rafą koralową Morza Czerwonego.
Za akwarium zapłacił książę Giuseppe Crivelli Serbelloni, a zaprojektował je Sebastiano Locati. Bomby z sierpnia 1943 roku poważnie je uszkodziły: otwarto je ponownie dopiero dwadzieścia lat później, w 1963 roku, a renowacja ukończona na stulecie przywróciła mu pierwotny wygląd.