Opis
Kościół San Babila to romańska ceglana bazylika, od której nazwę wziął plac, gdzie spotykają się corso Vittorio Emanuele, corso Venezia i corso Monforte, w centrum Mediolanu. Z zewnątrz wygląda na całkowicie średniowieczną, ale fasada pochodzi z 1905 roku; sam kościół sięga końca XI wieku.
Wnętrze ma trzy nawy na filarach, z ośmiobocznym tiburium przed prezbiterium. Z bliska warto obejrzeć oryginalne kapitele z XI wieku, podobne do tych z Sant'Ambrogio, oraz mozaikę w absydzie Luigiego Cavenaghiego z 1890 roku, ze świętym Babilasem i trzema chłopcami, którzy zginęli razem z nim śmiercią męczeńską.
W baptysterium znajduje się brązowy górny relief Chrztu Chrystusa autorstwa Fausta Melottiego.
Według tradycji kościół stoi na miejscu dawnej świątyni Słońca. W 1848 roku, podczas Pięciu Dni Mediolanu, powstanie wybuchło właśnie tutaj: mediolańczycy ruszyli w pochodzie w stronę pałacu rządowego przy corso Monforte.
Wnętrze ma trzy nawy na filarach, z ośmiobocznym tiburium przed prezbiterium. Z bliska warto obejrzeć oryginalne kapitele z XI wieku, podobne do tych z Sant'Ambrogio, oraz mozaikę w absydzie Luigiego Cavenaghiego z 1890 roku, ze świętym Babilasem i trzema chłopcami, którzy zginęli razem z nim śmiercią męczeńską.
W baptysterium znajduje się brązowy górny relief Chrztu Chrystusa autorstwa Fausta Melottiego.
Według tradycji kościół stoi na miejscu dawnej świątyni Słońca. W 1848 roku, podczas Pięciu Dni Mediolanu, powstanie wybuchło właśnie tutaj: mediolańczycy ruszyli w pochodzie w stronę pałacu rządowego przy corso Monforte.