Opis
Museo Bagatti Valsecchi to szlachecki dom w centrum Mediolanu, urządzony pod koniec XIX wieku jak pałac lombardzkiego renesansu i zachowany w niezmienionym stanie. To jedno z najlepiej zachowanych muzeów-domów w Europie: podróż w XV wiek widziany oczami XIX stulecia.
Wyjątkowa jest całość. Budynek, sufity, fryzy, meble i obrazy zostały pomyślane jako harmonijna całość: to nie sale muzeum, lecz pokoje prawdziwego domu, w którym na co dzień mieszkali dwaj bracia, Fausto i Giuseppe Bagatti Valsecchi.
Wśród wnętrz, których nie wolno ominąć, jest rzeźbione drewniane łoże z Valtellina, autentyczny mebel z XV–XVI wieku, oraz niezwykła kolekcja renesansowych kominków, nadających charakter każdej sali.
Na ścianach wiszą obrazy z XV i XVI wieku: najcenniejszy jest święta Justyna Giovanniego Belliniego, obok dzieł Gentilego Belliniego, Giampietrina i Lorenza di Niccolò. Warto też zajrzeć do biblioteki braci, z traktatami Witruwiusza i Serlia oraz katalogami europejskich muzeów: to podręczniki, z których studiowali każdy detal.
Obaj bracia, prawnicy pochodzący z Varedo, rozbudowali rodzinny pałac, czerpiąc inspirację z lombardzkich rezydencji szlacheckich. W 1883 roku odsłonili fasadę, a potem wypełnili każdą salę antykami, nie jak kolekcjonerzy, lecz by w nich naprawdę żyć, jak renesansowi panowie.
A gdy nie dało się znaleźć jakiegoś zabytku? Zamawiali go u wielkich rzemieślników, z taką dokładnością, że oryginały i kopie stoją obok siebie bez dysonansu.
A jednak nie byli to dwaj nostalgicy zamknięci w domu. Zapaleni sportowcy, jako pionierzy wypróbowywali nowinki swoich czasów, takie jak welocyped i balon na ogrzane powietrze, i stali się punktem odniesienia dla mediolańskich kolekcjonerów.
W 1974 roku spadkobiercy utworzyli fundację, by udostępnić kolekcje publiczności; w 1975 roku pałac kupił region Lombardia, a od 1994 roku dom jest muzeum. Należy do sieci Case Museo di Milano.
Wyjątkowa jest całość. Budynek, sufity, fryzy, meble i obrazy zostały pomyślane jako harmonijna całość: to nie sale muzeum, lecz pokoje prawdziwego domu, w którym na co dzień mieszkali dwaj bracia, Fausto i Giuseppe Bagatti Valsecchi.
Wśród wnętrz, których nie wolno ominąć, jest rzeźbione drewniane łoże z Valtellina, autentyczny mebel z XV–XVI wieku, oraz niezwykła kolekcja renesansowych kominków, nadających charakter każdej sali.
Na ścianach wiszą obrazy z XV i XVI wieku: najcenniejszy jest święta Justyna Giovanniego Belliniego, obok dzieł Gentilego Belliniego, Giampietrina i Lorenza di Niccolò. Warto też zajrzeć do biblioteki braci, z traktatami Witruwiusza i Serlia oraz katalogami europejskich muzeów: to podręczniki, z których studiowali każdy detal.
Obaj bracia, prawnicy pochodzący z Varedo, rozbudowali rodzinny pałac, czerpiąc inspirację z lombardzkich rezydencji szlacheckich. W 1883 roku odsłonili fasadę, a potem wypełnili każdą salę antykami, nie jak kolekcjonerzy, lecz by w nich naprawdę żyć, jak renesansowi panowie.
A gdy nie dało się znaleźć jakiegoś zabytku? Zamawiali go u wielkich rzemieślników, z taką dokładnością, że oryginały i kopie stoją obok siebie bez dysonansu.
A jednak nie byli to dwaj nostalgicy zamknięci w domu. Zapaleni sportowcy, jako pionierzy wypróbowywali nowinki swoich czasów, takie jak welocyped i balon na ogrzane powietrze, i stali się punktem odniesienia dla mediolańskich kolekcjonerów.
W 1974 roku spadkobiercy utworzyli fundację, by udostępnić kolekcje publiczności; w 1975 roku pałac kupił region Lombardia, a od 1994 roku dom jest muzeum. Należy do sieci Case Museo di Milano.