Opis
Pinakoteka Brera (Pinacoteca di Brera) to wielka galeria sztuki Mediolanu, w Palazzo di Brera, w dzielnicy o tej samej nazwie. Zgromadzono w niej głównie malarstwo weneckie i lombardzkie, z arcydziełami Mantegni, Rafaela, Piera della Francesca i Caravaggia.
Wchodzi się przez piękny dziedziniec z podcieniami na dwóch kondygnacjach. Pośrodku stoi Napoleon jako Mars Rozjemca, z brązu, dzieło Canovy. Pod arkadami posągi i popiersia znamienitych mediolańczyków.
Sercem trasy jest sala poświęcona Urbino. Jest tu Zaślubiny Marii Rafaela, podpisane i datowane na 1504 rok, oraz Ołtarz Montefeltro, ostatnie znane dzieło Piera della Francesca. To dwie ikony muzeum.
Chwilę wcześniej wisi Umarły Chrystus Mantegni: ciało widziane od stóp, w śmiałym skrócie perspektywicznym, obok innych dzieł malarza weneckiego. W innej sali Wieczerza w Emaus Caravaggia, jedno z dwóch jego płócien, jakie można zobaczyć w Mediolanie, obok Kosza z owocami z Ambrosiany.
Wiek XIX to kolej na Hayeza, który w Breże uczył rysunku: jego Pocałunek to jedno z najsłynniejszych dzieł artysty. Na środku jednej z sal stoi też wielka Fiumana Pellizzy da Volpedo, studium przygotowawcze do Czwartego Stanu.
Prawie wszystkie wielkie muzea włoskie narodziły się z pasji kolekcjonera. Brera nie: wzięła początek z pomysłu politycznego i z rekwizycji. Na początku była tylko Akademia Sztuk Pięknych, założona przez Marię Teresę Austriaczkę w 1776 roku, z gipsami i obrazkami do kopiowania dla uczniów.
Potem przyszli Francuzi i kościoły oraz klasztory północnych Włoch zostały skasowane. Najlepsze dzieła pojechały do Paryża, pozostałe trafiły do Mediolanu: nowa pinakoteka miała opowiadać o sztuce Królestwa Włoch. Żeby je pomieścić, dawny kościół Santa Maria di Brera podzielono na dwa piętra.
Pierwsze sale otwarto 15 sierpnia 1809 roku, w urodziny Napoleona. W czasie drugiej wojny światowej bomby z 1943 roku zawaliły sklepienia dwudziestu sześciu sal z trzydziestu czterech, ale obrazy były już bezpieczne dzięki dyrektorce Fernandzie Wittgens.
Koniecznie zobacz
• Zaślubiny Marii Rafaela.
• Ołtarz Montefeltro Piera della Francesca.
• Umarłego Chrystusa Mantegni.
• Wieczerzę w Emaus Caravaggia.
• Pocałunek Hayeza.
Czy wiesz, że…?
• Wieczerza w Emaus trafiła tu w 1939 roku, kupiona przez Amici di Brera, stowarzyszenie przyjaciół muzeum.
• Brera stoi na dawnym klasztorze humiliatów: nazwa pochodzi od «braida», nieużytku u bram miasta.
Wchodzi się przez piękny dziedziniec z podcieniami na dwóch kondygnacjach. Pośrodku stoi Napoleon jako Mars Rozjemca, z brązu, dzieło Canovy. Pod arkadami posągi i popiersia znamienitych mediolańczyków.
Sercem trasy jest sala poświęcona Urbino. Jest tu Zaślubiny Marii Rafaela, podpisane i datowane na 1504 rok, oraz Ołtarz Montefeltro, ostatnie znane dzieło Piera della Francesca. To dwie ikony muzeum.
Chwilę wcześniej wisi Umarły Chrystus Mantegni: ciało widziane od stóp, w śmiałym skrócie perspektywicznym, obok innych dzieł malarza weneckiego. W innej sali Wieczerza w Emaus Caravaggia, jedno z dwóch jego płócien, jakie można zobaczyć w Mediolanie, obok Kosza z owocami z Ambrosiany.
Wiek XIX to kolej na Hayeza, który w Breże uczył rysunku: jego Pocałunek to jedno z najsłynniejszych dzieł artysty. Na środku jednej z sal stoi też wielka Fiumana Pellizzy da Volpedo, studium przygotowawcze do Czwartego Stanu.
Prawie wszystkie wielkie muzea włoskie narodziły się z pasji kolekcjonera. Brera nie: wzięła początek z pomysłu politycznego i z rekwizycji. Na początku była tylko Akademia Sztuk Pięknych, założona przez Marię Teresę Austriaczkę w 1776 roku, z gipsami i obrazkami do kopiowania dla uczniów.
Potem przyszli Francuzi i kościoły oraz klasztory północnych Włoch zostały skasowane. Najlepsze dzieła pojechały do Paryża, pozostałe trafiły do Mediolanu: nowa pinakoteka miała opowiadać o sztuce Królestwa Włoch. Żeby je pomieścić, dawny kościół Santa Maria di Brera podzielono na dwa piętra.
Pierwsze sale otwarto 15 sierpnia 1809 roku, w urodziny Napoleona. W czasie drugiej wojny światowej bomby z 1943 roku zawaliły sklepienia dwudziestu sześciu sal z trzydziestu czterech, ale obrazy były już bezpieczne dzięki dyrektorce Fernandzie Wittgens.
Koniecznie zobacz
• Zaślubiny Marii Rafaela.
• Ołtarz Montefeltro Piera della Francesca.
• Umarłego Chrystusa Mantegni.
• Wieczerzę w Emaus Caravaggia.
• Pocałunek Hayeza.
Czy wiesz, że…?
• Wieczerza w Emaus trafiła tu w 1939 roku, kupiona przez Amici di Brera, stowarzyszenie przyjaciół muzeum.
• Brera stoi na dawnym klasztorze humiliatów: nazwa pochodzi od «braida», nieużytku u bram miasta.