Opis
Colonne di San Lorenzo to szesnaście rzymskich kolumn w rzędzie przed bazyliką San Lorenzo, tuż za Porta Ticinese: jedna z rzadkich pozostałości cesarskiego Mediolanu wciąż stojąca na swoim miejscu i jeden z najbardziej lubianych przez mediolańczyków widoków.
Są z marmuru, wysokie na około siedem i pół metra, z korynckimi kapitelami podtrzymującymi belkowanie. Pośrodku jest łuk, a na nim mała kolumna z krzyżem.
Wyglądają, jakby stały tu od zawsze, ale tu nie powstały. Pochodzą z rzymskich budowli z II lub III wieku, może z pogańskiej świątyni w okolicy dzisiejszej piazza Santa Maria Beltrade, i sprowadzono je, by dokończyć bazylikę San Lorenzo.
I widać to: kapitele pochodzą z dwóch różnych budynków i nie wszystkie są takie same. Do niższych dodano ceglaną podkładkę, by wyrównać je z pozostałymi.
Kolumnada w dzisiejszym kształcie została złożona w średniowieczu, między XI a XII wiekiem, gdy dodano ceglane części architrawu i łuk z krzyżem.
Nie przegap przylegającej do bazyliki kaplicy Sant'Aquilino z mozaikami z czasów rzymskich.
Plac przed kolumnami jest młody. Do 1935 roku między kolumnami a kościołem stał cały kwartał kamienic czynszowych: wyburzono go, by dać bazylice więcej oddechu i monumentalności.
W jego miejscu w 1937 roku ustawiono brązowy posąg cesarza Konstantyna, nowoczesną kopię późnoantycznego oryginału przechowywanego w Rzymie: Konstantyn to cesarz edyktu, który w 313 roku przyniósł Mediolanowi wolność wyznania.
Dla mediolańczyków kolumny mają wartość sentymentalną: to najbardziej widoczny ślad dawnego Mediolanum, które przetrwało Gotów, Barbarossę i bombardowania drugiej wojny światowej.
Przez plac biegną tory tramwajowe, przesunięte w latach dziewięćdziesiątych za kolumny. Dookoła jest jedna z najżywszych dzielnic miasta, z lokalami, sklepami i bazyliką z kaplicami i wieżami.
Są z marmuru, wysokie na około siedem i pół metra, z korynckimi kapitelami podtrzymującymi belkowanie. Pośrodku jest łuk, a na nim mała kolumna z krzyżem.
Wyglądają, jakby stały tu od zawsze, ale tu nie powstały. Pochodzą z rzymskich budowli z II lub III wieku, może z pogańskiej świątyni w okolicy dzisiejszej piazza Santa Maria Beltrade, i sprowadzono je, by dokończyć bazylikę San Lorenzo.
I widać to: kapitele pochodzą z dwóch różnych budynków i nie wszystkie są takie same. Do niższych dodano ceglaną podkładkę, by wyrównać je z pozostałymi.
Kolumnada w dzisiejszym kształcie została złożona w średniowieczu, między XI a XII wiekiem, gdy dodano ceglane części architrawu i łuk z krzyżem.
Nie przegap przylegającej do bazyliki kaplicy Sant'Aquilino z mozaikami z czasów rzymskich.
Plac przed kolumnami jest młody. Do 1935 roku między kolumnami a kościołem stał cały kwartał kamienic czynszowych: wyburzono go, by dać bazylice więcej oddechu i monumentalności.
W jego miejscu w 1937 roku ustawiono brązowy posąg cesarza Konstantyna, nowoczesną kopię późnoantycznego oryginału przechowywanego w Rzymie: Konstantyn to cesarz edyktu, który w 313 roku przyniósł Mediolanowi wolność wyznania.
Dla mediolańczyków kolumny mają wartość sentymentalną: to najbardziej widoczny ślad dawnego Mediolanum, które przetrwało Gotów, Barbarossę i bombardowania drugiej wojny światowej.
Przez plac biegną tory tramwajowe, przesunięte w latach dziewięćdziesiątych za kolumny. Dookoła jest jedna z najżywszych dzielnic miasta, z lokalami, sklepami i bazyliką z kaplicami i wieżami.