Opis
Madonnina to złoty posąg Matki Boskiej Wniebowziętej na szczycie najwyższej iglicy mediolańskiej katedry, 108,5 metra nad ziemią. Od 1774 roku lśni nad placem i stała się symbolem miasta: „w cieniu Madonnini” znaczy po prostu „w Mediolanie”.
Posąg, wysoki na 4,16 metra, zaprojektował Giuseppe Perego, a wykonał złotnik Giuseppe Bini z płyt złoconej miedzi, wyklepanych na modelu z orzecha i zamontowanych na żelaznym rdzeniu, który w 1967 roku zastąpiono stalą nierdzewną. Halabarda, którą trzyma w dłoni, to przebrany piorunochron.
Według tradycji żaden budynek w Mediolanie nie miał jej przewyższać: dlatego, gdy drapacze chmur to zrobiły, jej kopia stanęła na Pirellone, Palazzo Lombardia i Torre Isozaki. Podczas II wojny światowej przykryto ją płótnem, by nie służyła bombowcom za punkt orientacyjny.
Posąg, wysoki na 4,16 metra, zaprojektował Giuseppe Perego, a wykonał złotnik Giuseppe Bini z płyt złoconej miedzi, wyklepanych na modelu z orzecha i zamontowanych na żelaznym rdzeniu, który w 1967 roku zastąpiono stalą nierdzewną. Halabarda, którą trzyma w dłoni, to przebrany piorunochron.
Według tradycji żaden budynek w Mediolanie nie miał jej przewyższać: dlatego, gdy drapacze chmur to zrobiły, jej kopia stanęła na Pirellone, Palazzo Lombardia i Torre Isozaki. Podczas II wojny światowej przykryto ją płótnem, by nie służyła bombowcom za punkt orientacyjny.