Opis
Triennale di Milano to centrum kultury poświęcone designowi, architekturze, sztuce, fotografii i modzie, w Palazzo dell'Arte, na skraju Parco Sempione. W środku są wystawy, muzeum designu, teatr i biblioteka.
Na początku była biennale i mieściła się w Monzy. Pierwsza międzynarodowa wystawa sztuk dekoracyjnych odbyła się tam w 1923 roku. Potem stała się triennale, przeniosła się do Mediolanu i ta nazwa już jej została.
Nową siedzibę, Palazzo dell'Arte, zaprojektował Giovanni Muzio i otwarto ją w 1933 roku. Sfinansował ją zapis pięciu milionów lirów od senatora Antonia Bernocchiego.
Od tamtej pory przewinęli się tędy Le Corbusier, Gio Ponti, Lucio Fontana, Renzo Piano, Ettore Sottsass, Bruno Munari. A niektóre edycje zobaczyły przyszłość przed innymi: w 1964 roku tematem był czas wolny, w 1968 „wielka liczba”.
Dziś pałac jest otwarty przez cały rok, z ciągłym programem wystaw. Co trzy lata instytucja organizuje Wystawę Międzynarodową, którą Bureau International des Expositions uznaje na stałe od 1928 roku.
Muzeum to Museo del Design Italiano, założone w 2007 roku: opowiada o włoskim designie w całej jego różnorodności, z dwiema stałymi przestrzeniami, Teatro Agorà, w całości z drewna, i CreativeSet.
W suterenie jest Teatro dell'Arte, poświęcony tańcowi, muzyce i performance. W latach pięćdziesiątych służył RAI do nagrywania spektakli, a na jego scenie występowali Miles Davis, John Coltrane i Jimi Hendrix.
Na zewnątrz, w parku obok pałacu, zostały ślady pozostawione przez kolejne Triennale: Torre al Parco, Teatro Continuo Alberta Burriego i fontanna Bagni Misteriosi Giorgia de Chirico.
W środku Biblioteca del Progetto i archiwum historyczne przechowują dokumenty wszystkich edycji, od afiszy po plakaty, które stworzyły jej wizerunek. Wśród gości wystaw byli też Franco Albini, Gae Aulenti i bracia Castiglioni.
Na początku była biennale i mieściła się w Monzy. Pierwsza międzynarodowa wystawa sztuk dekoracyjnych odbyła się tam w 1923 roku. Potem stała się triennale, przeniosła się do Mediolanu i ta nazwa już jej została.
Nową siedzibę, Palazzo dell'Arte, zaprojektował Giovanni Muzio i otwarto ją w 1933 roku. Sfinansował ją zapis pięciu milionów lirów od senatora Antonia Bernocchiego.
Od tamtej pory przewinęli się tędy Le Corbusier, Gio Ponti, Lucio Fontana, Renzo Piano, Ettore Sottsass, Bruno Munari. A niektóre edycje zobaczyły przyszłość przed innymi: w 1964 roku tematem był czas wolny, w 1968 „wielka liczba”.
Dziś pałac jest otwarty przez cały rok, z ciągłym programem wystaw. Co trzy lata instytucja organizuje Wystawę Międzynarodową, którą Bureau International des Expositions uznaje na stałe od 1928 roku.
Muzeum to Museo del Design Italiano, założone w 2007 roku: opowiada o włoskim designie w całej jego różnorodności, z dwiema stałymi przestrzeniami, Teatro Agorà, w całości z drewna, i CreativeSet.
W suterenie jest Teatro dell'Arte, poświęcony tańcowi, muzyce i performance. W latach pięćdziesiątych służył RAI do nagrywania spektakli, a na jego scenie występowali Miles Davis, John Coltrane i Jimi Hendrix.
Na zewnątrz, w parku obok pałacu, zostały ślady pozostawione przez kolejne Triennale: Torre al Parco, Teatro Continuo Alberta Burriego i fontanna Bagni Misteriosi Giorgia de Chirico.
W środku Biblioteca del Progetto i archiwum historyczne przechowują dokumenty wszystkich edycji, od afiszy po plakaty, które stworzyły jej wizerunek. Wśród gości wystaw byli też Franco Albini, Gae Aulenti i bracia Castiglioni.