Opis
Parco Sempione to wielki park publiczny Mediolanu za Zamkiem Sforzów: około 386 000 metrów kwadratowych trawników, alejek i drzew, między zamkiem a Łukiem Pokoju. Ma wyposażone trasy do biegania, plac zabaw i rzeźby rozsiane prawie wszędzie.
Wchodzi się prawie zawsze od strony zamku, a kończy przy Łuku Pokoju (Arco della Pace), gdzie zaczyna się corso Sempione. Pośrodku jest park angielski, romantyczny: aleje, staw, punkt widokowy ze starym, pomnikowym wiązem.
Wśród rzeczy do zobaczenia jest Torre Branca, zbudowana w latach 1932-33 według projektu Gia Pontiego, Cesarego Chiodiego i Ettorego Ferrariego. Niżej stoi Palazzo dell'Arte, siedziba Triennale, i Arena Civica, arena zamykająca park od północnego wschodu.
Park jest też muzeum pod gołym niebem: Tajemnicze kąpiele Giorgia de Chirico, fontanna powstała na Triennale w 1973 roku, pomnik konny Napoleona III i Ponte delle Sirenette, uratowany, gdy w 1930 roku zasypano kanały wewnętrznego pierścienia. Pośrodku stoi kopia «Teatro Continuo» Alberta Burriego, scena zawsze wolna.
W mgliste wieczory, opowiada mediolańska legenda, w opustoszałym parku czuć zapach fiołków. Potem pojawia się dama ubrana na czarno, z zasłoniętą twarzą, która wyciąga lodowatą dłoń. Kto ją chwyci, nigdy już nie będzie taki sam.
Pomijając duchy, park omal nie powstał. Po zjednoczeniu Włoch spółka deweloperska zaproponowała podzielenie dawnego placu apelowego za zamkiem na działki i zburzenie samego zamku. Mediolańczycy jednak na to nie pozwolili.
Protesty były takie, że doprowadziły do pierwszego planu zagospodarowania miasta, który ostatecznie przeznaczył cały teren na ogród publiczny. Wcześniej stał tu «Barco» Viscontich, potem powiększony przez Sforzów, rezerwat dębów i kasztanowców z egzotycznymi zwierzętami.
Park zrealizowano w latach 1888-1894 według projektu Emilia Alemagny. Potem przyszły wystawy, a z Triennale park wypełnił się sztuką.
Koniecznie zobacz
• Tajemnicze kąpiele De Chirico.
• Torre Branca.
• Ponte delle Sirenette.
• Łuk Pokoju.
Czy wiesz, że…?
• Obok Areny jest «fontanna zgniłej wody»: słabo zmineralizowana woda o zapachu siarki.
• W 1951 roku kolejka krzesełkowa woziła zwiedzających na wysokości dziesięciu metrów. Działała rok.
• W 2011 roku park gościł zawody Pucharu Świata w biegach narciarskich.
Wchodzi się prawie zawsze od strony zamku, a kończy przy Łuku Pokoju (Arco della Pace), gdzie zaczyna się corso Sempione. Pośrodku jest park angielski, romantyczny: aleje, staw, punkt widokowy ze starym, pomnikowym wiązem.
Wśród rzeczy do zobaczenia jest Torre Branca, zbudowana w latach 1932-33 według projektu Gia Pontiego, Cesarego Chiodiego i Ettorego Ferrariego. Niżej stoi Palazzo dell'Arte, siedziba Triennale, i Arena Civica, arena zamykająca park od północnego wschodu.
Park jest też muzeum pod gołym niebem: Tajemnicze kąpiele Giorgia de Chirico, fontanna powstała na Triennale w 1973 roku, pomnik konny Napoleona III i Ponte delle Sirenette, uratowany, gdy w 1930 roku zasypano kanały wewnętrznego pierścienia. Pośrodku stoi kopia «Teatro Continuo» Alberta Burriego, scena zawsze wolna.
W mgliste wieczory, opowiada mediolańska legenda, w opustoszałym parku czuć zapach fiołków. Potem pojawia się dama ubrana na czarno, z zasłoniętą twarzą, która wyciąga lodowatą dłoń. Kto ją chwyci, nigdy już nie będzie taki sam.
Pomijając duchy, park omal nie powstał. Po zjednoczeniu Włoch spółka deweloperska zaproponowała podzielenie dawnego placu apelowego za zamkiem na działki i zburzenie samego zamku. Mediolańczycy jednak na to nie pozwolili.
Protesty były takie, że doprowadziły do pierwszego planu zagospodarowania miasta, który ostatecznie przeznaczył cały teren na ogród publiczny. Wcześniej stał tu «Barco» Viscontich, potem powiększony przez Sforzów, rezerwat dębów i kasztanowców z egzotycznymi zwierzętami.
Park zrealizowano w latach 1888-1894 według projektu Emilia Alemagny. Potem przyszły wystawy, a z Triennale park wypełnił się sztuką.
Koniecznie zobacz
• Tajemnicze kąpiele De Chirico.
• Torre Branca.
• Ponte delle Sirenette.
• Łuk Pokoju.
Czy wiesz, że…?
• Obok Areny jest «fontanna zgniłej wody»: słabo zmineralizowana woda o zapachu siarki.
• W 1951 roku kolejka krzesełkowa woziła zwiedzających na wysokości dziesięciu metrów. Działała rok.
• W 2011 roku park gościł zawody Pucharu Świata w biegach narciarskich.